Xoft

Prezentacja jest dostępna w PDF-ie, a przykładowa aplikacja, Szukacz, jest projektem środowiska NetBeans.

Jeżeli ktoś jest niecierpliwy, to może uruchomić aplikację przy pomocy Java Web Start wystarczy kliknąć tutaj.

Wkrótce (w prezencie Wielkanocnym) pojawi się w blogu artykuł szczegółowo opisujący Swing Application Framework i sposób implementacji samego Szukacza.

17. marca o 13.30 na konferencji GigaCon 2008 będę opowiadał o Swing Application Framework. Zapraszam wszystkich zainteresowanych! Będę starał się unikać przynudzania, na rzecz pokazania jak w SAF-ie można szybko zrobić coś dobrze działającego i wyglądającego. Pewnie będę używał NetBeansa, ale to akurat ma małe znaczenie.

Streszczenie mojego wykładu Swing Application Framework czyli tam i z powrotem:

Technologię Swing, pozwalającą tworzyć graficzny interfejs użytkownika w Javie, od samego początku jej istnienia, czyli od 10 lat, prześladował pech. Pierwsze implementacje były niewydajne i uciążliwe w użyciu, kolejne, coraz lepsze wersje tego interfejsu programistycznego także nie rozpieszczały programistów.

Swing Application Framework jest długo oczekiwaną nakładką na niskopoziomową funkcjonalność Swinga, która znacznie ułatwia i przyspiesza pracę przy budowie GUI. W czasie wykładu postaramy się rozpoznać te elementy tworzenia interfejsu użytkownika, które są szczególnie kłopotliwe, a następnie zobaczymy SAF w działaniu. W szczególności skoncentrujemy się na tym, jak ułatwić sobie programowanie typowych elementów aplikacji z GUI: inicjalizacji i zamykania aplikacji, programowania wielowątkowego, obsługi zdarzeń.

Główna część wykładu będzie praktyczną demonstracją tworzenia aplikacji wykorzystującej SAF.

Skąd się wziął ten blog i co w nim będzie? Postanowiłem zebrać razem trochę tekstów porozrzucanych po internecie, prezentacji z konferencji oraz nigdzie nie spisanych doświadczeń związanych z tworzeniem oprogramowania. Czasem także coś mi do głowy przyjdzie, co może się komuś przydać, także postanowiłem mieć swój własny kawałek sieci.

Generalnie to bardzo podziwiam ludzi, którzy mają czas na tworzenie swoich stron domowych z obrazkami dziesiątkami podstron, itp. Ja postanowiłem pójść po najmniejszej linii oporu i założyć prostego bloga (myślałem też o wiki, ale wikitext budzi we mnie grozę).

Pojawił się problem, jakie oprogramowanie wybrać (sam nic nie zamierzałem pisać, jeszcze nie zwariowałem). Przejrzałem kilka rzeczy pisanych w różnych technologiach i w zasadzie jedynym sensownym rozwiązaniem okazał się Wordpress.

Zacząłem się zastanawiać, co akurat Wordpress-a czyni takim dobrym kawałkiem oprogramowania. Składa się na to kilka elementów.

• Dobór technologii do zastosowania. Blog jest bardzo prostą aplikacją webową, nie ma sensu wyciągać do jego konstrukcji armat (Java), albo używać języka o jakiś szczególnie wyrafinowanych możliwościach (np. Ruby). Dodatkowo w polskich warunkach dochodzi kwestia łatwości znalezienia hostingu. Dlatego PHP jest optymalnym rozwiązaniem.
• Oprogramowanie robi tylko to, co ma robić. Wordpress (na szczęście) nie próbuje być niczym więcej, niż prostym silnikiem do bloga. Nie ma tam funkcjonalności CMS-a, wymyślnego systemu tworzenia szablonów, itp.
• Instalacja/konfiguracja. Blog to zazwyczaj poboczny element działalności przeciętnej osoby. Nawet jeśli ktoś ma spore umiejętności programistyczne, to rzadko ma ochotę szarpać się akurat z blogiem. Instalator Wordpress-a po prostu go instaluje, nie robi dziwnych rzeczy w rodzaju sprawdzania ustawień PHP, zainstalowanych bibliotek, dostępnej pamięci itp., co jest zmorą różnego rodzaju wynalazków PHP-owych (mój ulubiony sprawdzian, to czy jest ustawiona flaga register_globals czy nie).

Znalazłem też bardzo przyjemny szablon bloga, White as milk. Musiałem go trochę zmodyfikować, bo miał dla mnie zbyt wąską kolumnę na treść. Poza tym potrzebowałem jakiegoś przyzwoitego narzędzia do formatowania i kolorowania składni kodu na stronie. Idealna okazała się biblioteka Syntax Highlighter. Działa wyłącznie po stronie klienta (100% JavaScript) i jest prosta w użyciu. Zmodyfikowany przeze mnie szablon z podświetlaczem składni można sobie ściągnąć tutaj: wersja angielska lub wersja polska.

Użycie podświetlacza jest wygodne, wstawiam:

<pre name="code" class="Java">
public class Test{
  public static void main(String[] args){
    //...
  }
}
</pre>

i dostaję

public class Test{
  public static void main(String[] args){
    //...
  }
}